فیزیوتراپی بهتوان دکتر ابوالفضل فقیهی

فیزیوتراپی بهتوان واقع در زاهدان , میدان خیام به سمت میدان فلسطین، خیابان غدیر، جنب غدیر۸، مجهز به جدیدترین دستگاههای الکتروتراپی و آخرین روشهای درمان دستی.تلفن:۰۵۴۳۳۴۵۰۴۵۲-09398825179,

فیزیوتراپی بهتوان دکتر ابوالفضل فقیهی

فیزیوتراپی بهتوان واقع در زاهدان , میدان خیام به سمت میدان فلسطین، خیابان غدیر، جنب غدیر۸، مجهز به جدیدترین دستگاههای الکتروتراپی و آخرین روشهای درمان دستی.تلفن:۰۵۴۳۳۴۵۰۴۵۲-09398825179,

معجون دارچین و عسل

با استفاده از معجون عسل و دارچین می توانید بسیاری از بیماری هایتان را درمان کنید و نه تنها عفونت ناشی از سرماخوردگی بلکه انواع عفونت ها را از بدنتان خارج کنید این معجون سرشار از خاصیت های مختلف درمانی است که در ادامه مطلب با آن ها آشنا خواهید شد

ترکیبی از عسل و دارچین به عنوان یک درمان سنتی کارآمد برای هزاران سال استفاده می‌شده است.


مصریان از این ماده برای درمان زخم‌های پوستی خود و یونانیان باستان برای افزایش طول عمر و سرخپوستان برای حفظ تعادل بدن استفاده می‌کردند.


خاصیت دارچین و عسل خیلی بیشتر از درمان‌های سطحی است به طوری که امروزه پزشکان مدرن نیز بر این ترکیب سنتی تأکید خاصی دارند.


این دو ترکیب طبیعی باهم بسیار مقوی می‌باشد و برای درمان سرماخوردگی و آنفولانزا، کلسترول بالا و بیماری‌های قلبی عروقی، عفونت کیسه صفرا و ورم مفاصل استفاده می‌شود. 


چند توصیه درمانی از این ترکیب را به شما بیان می‌کنیم.

از بین بردن سرماخوردگی

به منظور درمان سرماخوردگی، مخلوط یک قاشق غذاخوری عسل و یک چهارم قاشق چای خوری دارچین. این ترکیب را به عنوان شربت سینه، برای سرفه‌های مزمن و گرفتگی سینوس مصرف کنید.

تقویت سیستم ایمنی بدن

مصرف روزانه ترکیب دارچین و عسل موجب بالا بردن کارای سیستم ایمنی بدن می‌شود، به گونه‌ای که از عفونت‌های باکتریایی و ویروسی محافظت می‌شود.

کاهش کلسترول خون 


مخلوط دو قاشق غذاخوری از عسل و سه قاشق چای خوری دارچین در یک فنجان بزرگ آب باعث کاهش کلسترول بالا می‌شود. سطح کلسترول خود را با این معجون معجزه‌‌آسا حدود 10 درصد در عرض دو ساعت کاهش دهید.

درمان بیماری‌های قلبی عروقی

مصرف منظم یک کم عسل و دارچین بر روی تکه‌ای نان علاوه بر اینکه موجب کاهش سطح کلسترول خون شما می‌شود از خطر ایست قلبی نیز جلوگیری می‌کند.

 درمان عفونت کیسه صفرا

یک قاشق غذاخوری عسل و دو قاشق غذاخوری دارچین را در آب جوش حال کنید و روزانه مصرف کنید. منجر به از بین بردن عفونت‌های کیسه صفرا می‌شود.

مبارزه با ورم مفاصل

دو قاشق غذاخوری عسل و یک قاشق غذاخوری دارچین در یک فنجان کوچک آب جوش را تهیه کرده و آن را روزانه بنوشید. باعث التیام درد مفاصل می‌شود.

چرا شش تکه کردن شکم برای مردان از زنان آسان تر است؟


چرا شش تکه کردن شکم برای مردان از زنان آسان تر است؟

به طور کلی چون بدن مردان تستوسترون تولید می کند در اثر تمرینات ورزشی بیشتر چربی سوزی می کنند و بیشتر عضله می سازد. بدن مردان در هنگام استراحت و یا ورزش نیز سوخت و ساز بیشتری دارد. زنان به دلیل ساختار عضلانی و ترکیبات هورمونی که دارند کار سخت تری پیش رو دارند! به همین دلیل است که برای برنامه شکم زنان باید تمرینات بیشتری در نظر گرفت.


دوست دارید شکمی صاف و تخت داشته باشید و با اعتمادبه نفس راه بروید؟

دوست دارید شکمی صاف و تخت داشته باشید و با اعتمادبه نفس راه بروید؟

به نظر شما بهترین راه برای کوچک کردن شکم کدام است؟ دراز و نشست، هولاهوپ (حلقه)، شکم کرانچ، کمربند لاغری، رژیم سیب و پروتئین، شاید هم جراحی؟! از آنجا که در رژیم گرفتن، چربی‌های شکم دیرتر از سایر نواحی آب می‌شوند، مردم علاقه زیادی به آن ندارند و معمولا همه به دنبال راه‌های میان‌بر می‌گردند.  قدیم‌ترها وقتی کسی شکمش جلوتر از خودش می‌رفت همه به او توصیه می‌کردند «دراز و نشست برو که چاره دردت فقط درازونشست است!»  مدتی بعد بازار کمربندهای لاغری حسابی داغ شد و هرجا که می‌رفتیم، می‌دیدیم کسی یک کمربند ویبراتور به خود بسته و همین‌طور می‌لرزد تا شاید شکمش کوچک شود. البته در دنیای پیشرفته امروز هر روز یک روش به عنوان روش لاغری شکم معرفی می‌شود و با معرفی روش‌های جدیدتر، شیوه‌های قدیمی‌تر به کل فراموش می‌شوند.  به  این ترتیب کمربندها هم فراموش شد و شیوه‌های عجیب و غریب‌تر از LPG و RF گرفته تا تامی‌تاک و لیپولیز به بازار آمد تا به مردم کمک کند شکم‌هایشان را کوچک کنند. برای آشنایی با همه این راه‌ها، از ورزش‌ها تا رژیم‌ها و جراحی‌ها سراغ دکتر محمد هاشمی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی و امین‌ا... قنبری، مدرس تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی رفتیم و در این مورد سؤالاتی پرسیدیم که در ادامه خواهید خواند.

‌فقط شکم‌تان را دوست ندارید؟!

زیبایی یکی از جنبه‌های انگیزه‌ساز است که افراد را برای کوچک کردن شکم ترغیب می‌کند. درمان چاقی موضعی به خصوص درمان چاقی شکمی یکی از راه‌های مکمل درمان چاقی محسوب می‌شود نه روش‌های اصلی؛ درواقع هر فردی که برای از بین‌بردن چربی‌های شکمی اقدام می‌کند، از رژیم گرفتن و لاغری عمومی معاف نمی‌شود. این اصول اساسی را همه افراد باید به خاطر داشته باشند. اما روش‌هایی که افراد برای از بین‌بردن چاقی شکمی (وسایر چاقی‌های موضعی) به کار می‌برند، به 2 دسته روش‌های تهاجمی و روش‌های غیر‌تهاجمی تقسیم می‌شود. روش‌های تهاجمی عمدتا روش‌های جراحی از جمله آبدومینوپلاستی، لیپولیزر، لیپوساکشن و... است که افراد با پذیرش ریسک جراحی تحت نظر جراح اقدامی تهاجمی روی منطقه شکم انجام می‌دهد و سایز کم می‌کند که در ادامه توضیح مختصری در مورد هرکدام از آنها می‌خوانید.

اینکه بخواهیم به هر طریقی، فقط اقدام به برطرف کردن چاقی شکمی کنیم، صرفا یک عمل زیبایی است و خطری که فرد چاق را به دلیل اضافه‌وزنش تهدید می‌کند، همچنان باقی خواهد ماند و باعث تامین سلامت فرد نمی‌شود؛ بلکه فقط ظاهر فرد بهبود می‌یابد

روش اول: لیزر‌لیپولیز

لیپوساکشن مخفی!

در روش لیزر لیپولیز ابتدا اندام موردنظر به‌صورت موضعی بی‌حس و سپس سوراخ های یک تا 2میلی‌متری روی پوست ایجاد می‌شود و یک فیبر نوری باریک وارد قسمت زیرین پوست می‌شود. لیزر از طریق این فیبر به‌بافت موردنظر تابیده می‌شود. در اثر تابش اشعه لیزر، چربی‌ها به‌صورت نیمه مایع درآمده که پس از آن می‌تواند در بدن جذب یا با فشار از بدن خارج شود.این روش در چاقی‌های خفیف و موضعی کاربرد دارد و در این زمینه می‌تواند جایگزین عمل لیپوساکشن شود؛ در چاقی‌های شدیدتر برای ازبین بردن لایه‌های سطحی چربی از لیزر استفاده می‌شود ولی ازبین بردن لایه‌های عمیق چربی نیاز به انجام عمل ساکشن دارد. استفاه از لیزر لیپولیز تنها دررفع چاقی‌های موضعی دراندام‌هایی مانند غبغب، بازوها، پهلوها، ران‌ها و شکم توصیه می‌شود.

روش دوم: لیپوساکشن

حذف چربی‌ها

در روش لیپوساکشن  چربی‌های بدن برداشته می‌شود تا ظاهر فرد متناسب‌تر به نظر برسد. معمولا این روش برای برداشتن چربی های ران، شکم، باسن و حتی صورت مورد استفاده قرار می گیرد و فقط چربی‌های زائد و تجمع یافته در این نواحی را برمی‌دارد. لیپوساکشن برای از بین‌بردن چربی‌های موضعی در قسمت‌‌هایی است که با ورزش یا رژیم غذایی از بین نمی‌‌رود، یعنی برای کاهش وزن استفاده نمی‌‌شود.

فردی که برای این کار انتخاب می‌شود، باید انتظارات واقعی (نه دور از ذهن) از این روش داشته و شرایط زیر را نیز داشته باشد: وزن او کمی (یا تا حد متوسط) بالاتر از وزن نرمال مورد نظر باشد (با توجه به قد شخص)، پوستی محکم و الاستیک داشته باشد، سلامت عمومی خوبی داشته باشد، چربی‌های تجمع یافته به رژیم غذایی و ورزش پاسخ نداده و با این دوروش قابل برطرف شدن نباشد. البته از شیوه‌های جدیدتر لیپوساکشن می‌توان به بادی کانتورینگ و بادی اسکالپینگ و نیز لیپوساکشن RF اشاره کرد. بادی‌کانتورینگ و بادی اسکالپینگ صرفا برای افرادی موثر است که چربی بسیار محدودی دارند و فقط برای فرم‌دهی بدن موثر است؛ مثلا اگر دوست دارید شکم‌تان را شش‌تکه کنید، می‌توانید سراغ این روش بروید.

روش لیپوساکشن RF هم همان لیپوساکشن با امواج رادیویی است که با استفاده از انرژی امواج دوقطبی توده‌های چربی را قبل از خارج کردن بشکند. این نوع از جراحی پلاستیک به طور خاص برای رهایی از شر چربی‌های شکمی بسیار مناسب است، زیرا می‌تواند هم چربی‌های سطحی را برداشته و هم چربی‌هایی که در لایه‌های عمیق‌تر بافت‌ها جای گرفته، از بین ببرد. با این حال همچنان نباید توقع داشت که این روش هم بتواند چاقی‌های زیاد شکمی را از بین ببرد.

روش سوم: آبدومینو‌پلاستی

شکم‌تان شل است؟

عمل جراحی آبدومینوپلاستی به 2 روش کلاسیک (TummyTuck) و پیشرفته (لیپو آبدومینوپلاستی) انجام می‌شود. مثلا خانم‌هایی که به دلیل زایمان، شلی پوست و عضلات جدار شکم یا به دلیل کاهش شدید وزن ناشی از رژیم‌های سخت غذایی لاغر شده‌اند یا با عمل‌های جراحی کاهنده وزن مانند کوچک کردن یا بای‌پس معده یا روده‌ها دچار لاغری و شلی شده‌اند و گاهی افراد چاقی که شلی چربی شکم و پوست اضافی دارند، کاندیدای این عمل‌های جراحی زیبایی هستند. نکته مهم این است که فرد به وزن ایده‌آل خود رسیده باشد و سپس تحت عمل جراحی قرار بگیرد. چون اگر بعد از عمل جراحی، کاهش وزن قابل توجهی داشته باشد مجددا شلی پوست و افتادگی شکم ایجاد خواهد شد. پس بهتر است وزن فرد طی ماه‌های اخیر ثابت بوده و تصمیم به لاغری دوباره نداشته باشد.

بسیار مهم است که بدانیم عمل جراحی  آبدومینوپلاستی و لیپو آبدومینوپلاستی هیچ‌کدام برای کاهش وزن انجام نمی‌شوند و این عمل‌ها تنها برای کاهش سایز و تناسب‌اندام هستند و حداکثر وزنی که بیمار از دست می‌دهد بین 3 تا 4 کیلوگرم خواهد بود.

جراحی‌ها چه خوبی‌ها و بدی‌هایی دارند؟

مزایای روش‌های جراحی این است که یک‌بار انجام می‌شود و فرد نیاز به مراجعه مکرر ندارد. اما مسلما این روش‌ها چندان ساده و بدون درد و عارضه نیستند. به هر حال هر اقدام جراحی دارای درصد کمی از عوارض است که البته با تکنیک‌های جدید میزان عوارض عمل‌های جراحی تا حد زیادی کاهش یافته اما هنوز به صفر نرسیده است، ضمن اینکه نگهداری و نقاهت بعد از جراحی هم گریبانگیر فرد خواهد بود. بعضی مواقع هم ممکن است این جراحی‌ها ناموفق بوده و نیاز به ترمیم مجدد داشته باشد.

کدام برای  من مناسب است؟

در کل روش‌های لاغری موضعی هیچ‌کدام به‌تنهایی مفید نیستند و بهتر است هرکدام در قالب یک پکیج به فرد ارائه شود؛ زیرا در مقاطعی از کاهش وزن برخی از این روش‌ها موثر هستند و در مواقع دیگر شیوه‌های دیگری کارساز می‌شوند، به همین دلیل بهتر است افراد سراغ مراکز مجهزی بروند که تمام امکانات و شیوه‌های ذکر شده را داشته باشند تا در صورت لزوم از همه این روش‌ها برای کوچک شدن موضع مورد نظرشان کمک بگیرند تا به سایز ایده‌آل دست پیدا کنند. مراکزی که تنها دارای یکی، دو دستگاه محدود هستند و برای همه بیماران همان دستگاه‌ها را به کار می‌برند، موارد ماموفق بیشتری نسبت به مراکز مجهز خواهند داشت. البته برخی افراد برای استفاده از راه‌های غیر‌تهاجمی لاغری موضعی منع مطلق هستند؛ مثلا افرادی که مبتلا  به سرطان بوده، تومور فعال دارند یا در حال گذراندن دوره‌های شیمی‌درمانی و رادیوتراپی هستند، افرادی‌که در همان موضعی که قصد لاغر کردن را دارند، دارای پروتز فلزی بوده، کسانی که ضربان‌ساز قلب (Pace maker) یا باتری قلبی دارند و کسانی که مبتلا به ضربان قلب هستند، حتما باید با نظر پزشک معالج‌شان اقدام به انجام این کار کنند.

روش چهارم: رژیم غذایی خاص

رژیم سیب یا پروتئین؟

درکل هیچ رژیم خاصی برای کوچک کردن شکم یا هر جای دیگر بدن به طور اختصاصی وجود ندارد! بعضی‌ها می‌گویند سیب شکم را کوچک می‌کند و به همین دلیل رژیم سیب می‌گیرند و چند روزی را فقط با خوردن سیب می‌گذرانند! اما رژیم‌های اینچنینی اصلا وجود ندارد! یعنی هیچ رژیمی وجود ندارد که با رعایت آن بتوان یک نقطه از بدن را کوچک کرد چون اصلا چیزی به اسم رژیم هوشمند وجود ندارد که بتواند فقط منطقه خاصی از چربی‌های بدن را هدف قرار دهد! اینکه می‌شنویم با خوردن فلان خوراکی فقط شکم کوچک می‌شود یا با رعایت فلان رژیم لاغر می‌شوی اما صورتت اصلا لاغر نمی‌شود، هیچ‌کدام حقیقت ندارد و فقط ادعا هستند.

روش پنجم: کویتیشن/ RF/ مزوتراپی/ کرایولیپولیز/ShockWave /LPG

اگر جراحی نمی‌خواهید...

روش‌های لاغری موضعی غیرتهاجمی هم وجود دارند که از آن جمله می‌توان به کویتیشن، RF، LPG، مزوتراپی، کرایولیپولیز و Shock wave اشاره کرد که برخی از این روش‌ها موثر و برخی دیگر ناموفق است، زیرا انتخاب بیمار برای هر کدام از این روش‌ها یک ملاک تعیین‌کننده در موفقیت آن است؛ در واقع هر کدام از این روش‌ها برای عده‌ای از بیماران می‌تواند موثر باشد و اساسا این روش‌های غیر‌تهاجمی لاغری موضعی برای افرادی مفید واقع می‌شود که فقط اضافه وزن دارند و کسانی که دچار چاقی هستند و نمایه توده بدنی‌شان بالاتر از 30 است، غالبا این روش‌ها برایشان توصیه نمی‌شود. در ادامه مطلب توضیح مختصری در مورد هرکدام از شیوه‌های گفته شده خواهید خواند.

روش‌های غیرجراحی چه خوبی‌ها و بدی‌هایی دارد؟

این روش‌ها نسبت به روش‌های جراحی مزیت‌هایی دارد که از آن جمله می‌توان گفت بدون درد هستند، تقریبا عوارض چندانی ندارند و عوارض‌شان قابل چشم‌پوشی است و نیز فرد بعد از هر جلسه درمان می‌تواند به کار و زندگی عادی‌اش برگردد. اما ایرادش این است که فرد باید تعداد جلسات زیادی را پشت سر بگذارد و میزان تاثیرش نسبت به جراحی بسیار کمتر است و به همین دلیل افرادی که دچار اضافه‌وزن هستند، از این روش‌ها جواب خوبی می‌گیرند و این افراد برخلاف افراد چاق، کاندیدای خوبی برای جراحی نیستند. البته در کل بهتر است افرادی که دچار چاقی زیادی هستند، پیش از هر کاری با پزشک خود مشورت کنند.

هیچ رژیم خاصی برای کوچک کردن شکم یا هرجای دیگر بدن به طور اختصاصی وجود ندارد! بعضی‌ها می‌گویند سیب شکم را کوچک می‌کند و به همین دلیل رژیم سیب می‌گیرند و چند روزی را فقط با خوردن سیب می‌گذرانند! اما رژیم‌های اینچنینی اصلا وجود ندارد!

مزوتراپی

در این روش مقادیر جزئی داروهای خاصی که تقریبا همگی تاییدشده هستند، طی تزریقات مکرر مستقیم وارد بافت چربی می‌شود که این داروها متابولیسم بافتی و سلولی را افزایش داده و نیز به خرد کردن چربی‌ها و افزایش انتقال آنها به بافت‌های دیگر برای سوخته شدن داخل سلول‌ها کمک می‌کند. همچنین تا حدودی باعث تخریب بافت سلولیت شده و تا حدودی پوست را سفت‌تر کرده و ترک‌های سلولیتی آن را کاهش می‌دهد.

کویتیشن

 کویتیشن فرایندی از سیستم‌های فراصوت است که در آن میکرو فضاهای خالی (حباب های بسیار ریز) ایجاد می‌شود که آنقدر رشد می‌کنند که منفجر می‌شوند.

این انفجار حباب‌ها، امواج فشاری به مایعات اطراف وارد کرده که فعالیت میان آب میان سلولی و چربی را تحریک می‌کند و در نهایت منجر به متلاشی شدن غشای سلول چربی می‌شود.

تحریک مداوم با امواج فشار کویتیشن تخریب محتوای تری‌گلیسیرید و امولاسیون داخل چربی را در پی خواهد داشت. اسید چربی باقی مانده به وسیله سیستم لنفاوی و ادرار دفع خواهد شد.

RF

 اگر موضعی از بدن با امواج رادیویی (RF) قرار گیرد، امواج رادیویی با فرکانس بالا تولید و از بافت‌های بدن عبور کرده و موجب تولید حرارت عمقی به میزان 38 تا 44 درجه سانتی‌گراد در آنها می شود و با این عمل متابولیسم بافتی و گردش خون مویرگی افزایش پیدا کرده و چربی ها وارد چرخه سوخت وساز می‌شوند. در نهایت این عمل باعث افزایش خونرسانی به سلول‌ها، پاکسازی و حرکت سموم و مواد زائد از موضع و افزایش خاصیت الاستیکی عضلات موضع و لاغری موضعی می‌شود.

LPG

 دستگاه LPG با 3 مکانیسم باعث تغییر بافت چربی می‌شود؛ برقراری مجدد جریان خون و لنف در بافت‌هایی که دچار سلولیت شده‌اند، افزایش جریان خون و در نتیجه از بین بردن مواد زائد تجمع یافته و به همین ترتیب بهبود متابولیسم و تبادلات سلولی در پوست از جمله فیبروبلاست‌ها و نیز تحریک فیبروبلاست‌ها برای تولید کلاژن و الاستین و به این ترتیب در رفع غبغب، شلی پوست، کاهش سایز در نواحی شکم، پهلو، باسن، شانه‌ها و ران‌ها می‌شود.

کرایولیپولیز: در این روش با استفاده از دستگاهی خنک‌کننده بافت چربی منجمد شده و سپس خرد می‌شود و می‌توان قطعات چربی را با دستگاه ساکشن خارج کرد. این روش هم تاثیر خوبی دارد اما با توجه به احتمال ورود قطعات بزرگ چربی به داخل جریان خون، خطر بروز آمبولی چربی وجود دارد. به همین دلیل این روش هنوز نتوانسته است تاییدیه سازمانFDA را به‌دست آورد.

روش ششم: دراز و نشست

شکم‌مان را بچلانیم؟!

واقعیت این است که انجام تعداد زیادی دراز و نشست، چربی شکم را از بین نمی‌برد و این ورزش امروز منسوخ شده است و جایش را به انواع شکم کرانچ داده است اما  بهتر است بدانید این تفکر که فقط با انجام ورزش خاصی می‌توانید چربی‌هایی که در نقطه خاصی قرار دارند از بین ببرید، یک افسانه است و بارها غلط بودن آن اثبات شده است.  در واقع ورزش‌های شکمی‌تنها عضلات دیواره شکم را استوار و محکم می‌کند و با شکل‌گیری و استوار شدن عضلات شکم، ظاهر شکم بهتر می‌شود.

روش هفتم: هولاهوپ

حلقه هولاهوپ بچرخانیم؟

هولاهوپ حلقه‌‌‌ای رنگی است که کودکان با آن حرکاتی مثل طناب زدن، چرخاندن دورکمر، دست یا پا و شیرین‌کاری‌های دیگر(!) انجام می‌دهند که البته بزرگسالان به‌خصوص خانم‌ها نیز از آن استفاده می‌کنند به‌خصوص که این وسیله در کلاس‌های ایروبیک هم مورد استفاده قرار گرفته است. استفاده از هولا هوپ نیاز به زمان و مکان خاصی ندارد، حتی در خانه و در بین کارهای روزمره می‌توان آن را انجام داد.

هولاهوپ‌های جدید از قطعات جداگانه‌ای ساخته شده‌اند که مانند پازل در هم می‌روند و هرکس به تناسب دورکمرش می‌تواند قطر این حلقه را زیاد و کم کند.

 همچنین سطح داخلی برخی از هولاهوپ‌ها عاج‌دار شده است. این عاج‌ها کمک می‌کند حین چرخاندن آن به دور بدن ضربه‌های متوالی به چربی‌ها وارد شود و باعث بهتر سوختن این چربی‌ها می‌شود. البته این کار هم بدون رعایت رژیم غذایی مناسب مثل آب در هاون کوبیدن است و در طولانی مدت فقط ممکن است عضلات بدن کمی ورزیده‌تر شوند اما چربی‌سوزی خاصی صورت نمی‌گیرد!

روش هشتم: کمربند و گن لاغری

کمربند ببندیم؟!

وسایلی مثل شکم‌بندهای لاغری به تنهایی هیچ تاثیری در تناسب اندام شما ندارند. اگر فکر می‌کنید استفاده از این دستگاه‌ها به تنهایی برای کوچک کردن سایز اندام‌های مختلف بدن کافی است، سخت در اشتباهید. این قبیل وسایل تنها کمک ناچیزی برای رسیدن به هدف مورد نظر شما هستند. به منظور کوچک شدن شکم، لایه‌های چربی موجود در اطراف شکم باید از بین برود و از آنجا که این دستگاه‌های ابتکاری قادر به انجام این کار نیستند، استفاده از آنها به تنهایی کافی نیست.

یک برنامه خوب

موثرترین روش برای کوچک کردن شکم ترکیبی است از حرکات ورزشی متمرکز روی شکم و کمر و نیز تلاش برای ثابت نگه داشتن قندخون. ثابت بودن میزان قند خون شما از چاق‌تر شدن و افزایش چربی‌های اضافی در بدنتان جلوگیری می‌کند و کمک می‌کند بدن شما آسان‌تر بتواند چربی‌های اضافی را بسوزاند.

 باید یکسری حرکات ورزشی تصاعدی را شروع کنید. عضله های شکم عمدتا برای خم کردن و چرخاندن بالاتنه به جلو، عقب یا طرفین مورد استفاده قرار می‌گیرند. هدف اصلی حرکاتی شبیه دراز و نشست که در بیشتر دستگاه‌های مخصوص کوچک کردن شکم انجام می‌شود، استفاده و فعال کردن از این عضلات است.  برای قوی‌کردن عضلات شکم حرکات زیر را به صورت ترکیبی انجام دهید: خم شدن به سمت جلو، عقب و پهلو و نیز چرخاندن کمر به حالت دورانی (همان استفاده از حلقه هولاهوپ). عضله‌های شکم هم مانند همه عضلات بدن لازم است حداقل سه بار در هفته فعالیت داشته باشند. اگر می‌خواهید از پیشرفت کارتان مطمئن شوید هر بار ورزش‌ها را با جدیت بیشتری انجام دهید.

سوخت‌وساز بدنتان را با تمرینات کوتاه و سنگین شکم افزایش دهید. اگر ورزش‌های شکم درست انجام شوند به راحتی می‌توانند سوخت‌وساز بدن شما را به مقدار زیادی افزایش دهند. این کار باعث می‌شود چربی اضافی در بدن شما مصرف شده و ذخیره نشود.

سعی کنید این برنامه را به طور مرتب اجرا کنید:

• 2 تا 5 دقیقه با حرکات آرام بدن خود را گرم کنید.

• مدت 30 ثانیه حرکات سنگین تر را با حداکثر سرعت ممکن انجام دهید.

• مدت یک دقیقه حرکات ملایم تر انجام دهید. در واقع این زمان برای نفس‌گیری و شروع مجدد لازم است.

حرکات فوق را به تناوب 6 تا 10 دقیقه تکرار کنید.

• ثابت نگه داشتن میزان قند خون کلید موفقیت است. زیرا همانطور که قبلا گفته شد مهم‌ترین فاکتور در از دست دادن چربی اضافی بدن و جلوگیری از بازگشت آن است.

• به منظور اینکه قند خونتان ثابت بماند باید به طور مداوم هر 3-2 ساعت یک بار بدنتان را تغذیه کنید. در این مرحله رمز کار این است که در هر وعده تنها همان مقدار غذایی که در آن لحظه نیاز دارید بخورید نه بیشتر. بدن شما در کل روز کالری مصرف می کند، پس چرا باید خود را مجبور کنید که تنها2 یا 3 وعده در روز غذا بخورید؟

• به بدنتان سوخت مورد نیاز: میوه، غلات، سبزیجات، آجیل و پروتئین (ماهی،گوشت لخم، مرغ، تخم‌مرغ و...) را برسانید.

• بیشتر مردم به اشتباه توجه زیادی به میزان چربی موجود در غذایشان می‌کنند. کالری، کالری است و فرقی هم نمی‌کند که از چه مواد غذایی آمده باشد. اگر بیش از میزان لازم مصرف شود، در هر صورت در بدن شما تبدیل به چربی خواهد شد. مسلما غذاهایی که می‌خوریم مهم است. اما وقتی چربی‌ها رامی‌سوزانید، تاثیر چندانی ندارد، پس تا جایی که ممکن است غذاهای سالم‌تر بخورید، در عین حال هیچ وقت فکر نکنید که خوردن یک چیزبرگر حتما به بدن شما چربی اضافه می کند.

• از یک مربی حرفه‌ای مشورت بگیرید و از او کمک بخواهید. مشکل بیشتر ما این است که راجع به تغذیه صحیح و تمرینات ورزشی مفید برای رسیدن به سلامت و تناسب اندام، اطلاعات کافی نداریم.

پس چه کنیم؟

داشتن اطلاعات اولیه در مورد طرز کار عضلات اطراف شکم و اینکه چگونه بدن شما چربی را می‌سوزاند، قدم اول برای موفقیت در صاف کردن شکم و باریک کردن سایز دور کمرتان است. به طور کلی عضله یا ماهیچه را می‌توان بافتی دانست که هنگام حرکت منقبض می‌شود. همانطور که عضله هیچگاه به چربی تبدیل نمی‌شود، چربی نیز هیچگاه به عضله تبدیل نخواهد شد اما اضافه وزن و چربی زیادی باعث کم شدن حجم عضله‌های شما و گاهی از بین رفتن تدریجی آنــها می‌شود. در بیشتر افرادی که پا به سن می‌گذارند این اتفاق ناخودآگاه می‌افتد، بنابراین اگر هدف شما داشتن اندامی متناسب و شکمی صاف است، اولین قدم از بین بردن لایه های چربی موجود روی عضله‌های شکم‌تان است. در واقع به طور طبیعی شکم همه افراد صاف است اما در مواردی که با چربی اضافی پوشیده شده، به نظر بزرگ می رسد، بنابراین برای کاهش چربی شکم به چیزی بیشتر از دراز‌و‌نشست نیاز است و به یک برنامه تناسب‌اندام منظم روزانــه که شامل یک رژیم غذایی معقول و مناسب،  ورزش‌های قلبی-عـروقی و نرمــــش‌های استقامتی باشد.

درمان غیر جراجی فتق دیسک ستون فقرات



درمان غیر جراجی فتق دیسک ستون فقراتدرمان غیر جراجی فتق دیسک ستون فقرات

 1393/6/25  451

 نویسنده فیزیکال تراپیست ابوالفضل فقیهی

فتق دیسک کمر یکی از بیماریهای مربوط به ستون فقرات است که افراد زیادی به خصوص در سنین جوانی و میانسالی به آن مبتلا می شوند. یکی از روشهای درمانی این بیماری، (منوال تراپی) است که توسط متخصصین فیزیکال تراپی انجام می شود. این افراد با تخصص ویژه‌ای که دارند در مرحله اول به کاهش درد و سپس تنظیم مهره ها و دیسک وافزایش فضا برای عصب درگیر (سیاتیک)کمک می کنند . نرمش‌ها و ورزش‌های مخصوصی که ارائه می دهند می تواند در کاهش درد و علائم بیماری هایی مانند فتق دیسک کمر موثر باشد

 

فتق دیسک کمر چیست؟

دیسک ستون فقرات چیزی شبیه به یک بالشتک ژله ای مانند است که قسمت درونی آن نرم و قسمت بیرونی آن کمی سخت تر است. این بالشتک بین استخوان ها یا همان مهره های ستون فقرات قرار دارد.

فتق دیسک کمر مشکلیست که برای این بالشتک به وجود می آید و عبارت است از خارج شدن بخشی از ماده نرم تر داخل دیسک کمر از طریق شکافی که بر روی قسمت سخت تر دیسک کمر ایجاد شده است. گاهی اوقات به این مشکل دیسک تضعیف شده و یا پارگی دیسک نیز گفته می شود.

فتق دیسک کمر می تواند اعصاب مجاور را تحریک کرده و باعث بروز درد، ضعف و بی حسی در دست و پا شود. از طرفی دیگر، بسیاری از افرادی که به دیسک کمر مبتلا هستند هیچ علائمی را تجربه نمی کنند. اکثر کسانی که با مشکل دیسک کمر مواجه می شوند نیازی به عمل جراحی ندارند.

علائم دیسک کمر چه چیزهایی هستند؟

ممکن است دیسک کمر شما هیچ گونه علائمی را از خود نشان ندهد و تنها در عکس های تصویر برداری قابل مشاهده باشد. اما در برخی موارد دیگر فتق دیسک کمر می تواند دردناک باشد. فتق دیسک بین مهره ها بیشتر در قسمت کمر بروز می کند اگر چه ممکن است در بین مهره های گردنی نیز اتفاق بیافتد.

شایع ترین علائم فتق دیسک کمر عبارتند از:

  • درد در بازو و یا پا: اگر فتق دیسک کمر شما در قسمت پایین کمر باشد شما معمولا در باسن، ران و ساق پای خود احساس درد شدید می کنید. اگر فتق دیسک شما در مهره های گردنی اتفاق بیافتد، درد معمولا در شانه و بازو ها احساس می شود. این درد ممکن است در مواقع سرفه، عطسه و یا حرکت دادن ستون فقرات به صورت ناگهانی شدیدتر شود.
  • بی حسی و سوزن سوزن شدن: فتق دیسک بین مهره ای اغلب باعث بی حسی و سوزن سوزن شدن در بخشی از بدن که اعصاب آن به علت فتق دیسک تحت فشار است، می شود.
  • ضعف: ممکن است عضلاتی که توسط اعصاب تحت تاثیر قرار گرفته کنترل می شوند، تضعیف شوند. این اتفاق ممکن است باعث شود که شما تلو تلو بخورید یا احساس خال کردن زانو داشته باشید و یا توانایی شما برای بلند کردن و یا نگه داشتن اجسام مختل شود.

با مشاهده علائم بالا به پزشک یا فیزیوتراپیست مراجعه کنید. و در موارد زیر به صورت اورژانسی به پزشک و یا اورژانس مراجعه کنید:

  • بدتر شدن علائم: اگر علائمی که در بالا ذکر شد به حدی شدید شود که دیگر قادر به انجام فعالیت های روزمره خود نباشید.
  • اختلال در عملکرد مثانه و یا روده: در برخی از انواع خاص فتق دیسک کمر ممکن است شما با بی اختیاری و یا مشکل در ادرار کردن مواجه شوید.
  • بی حسی زینی: در این حالت، از دست دادن حس به صورت پیشرونده به بخش هایی از پا، ران و باسن منتقل می شود.(بخش هایی از بدن که در صورت سوار شدن بر است، زین اسب را لمس می کنند.)

علل دیسک کمر چه چیزهایی هستند؟

فتق دیسک کمر اغلب به علت وارد شدن تروماهای کوچک ناشی از وضعیت های غلط نشستن و ایستادن در حین فعالیت های روزمره  و بلند کردن اجسام سنگین بع روش نادرست اتفاق میفتد .افزایش سن و ساییدگی و استهلاک ناشی از افزایش سن  نیز از دیگر عوامل  فتق دیسک محسوب می شود . با افزایش سن، دیسک کمر بخشی از آب خود را از دست می دهد. این حالت باعث می شود که انعطاف پذیری دیسک ها کمتر شده و  در معرض پاره شدن قرار بگیرند و در چنین شرایطی ممکن است با یک فشار و یا چرخش کوچک نیز با پارگی دیسک مواجه شوید.در افراد جوان تر هم احتمال فتق دیسک شدید وجود دارد با این تفاوت که در جوانتر ها  چون دیسک ها آبدارترند احتمال فتق قسمت نرم دیسک بیشتر است ولی در افراد مسن بیشتر قسمت سخت دیسک دچار فتق می شود .

در بسیاری از افراد علت اصلی فتق دیسک کمر ناشناخته است و عوامل ژنتیکی نیز دخیلند.گاهی اوقات ممکن است بلند کردن اجسام بزرگ و سنگین توسط عضلات کمر (به جای بلند کردن آنها با استفاده از عضلات ران و پا) باعث فتق دیسک کمر شود. به ندرت حوادثی مانند سقوط از بلندی و یا ضربه به پشت می توانند باعث فتق دیسک کمر شوند.

عوامل خطر فتق دیسک کمر چه چیزهایی هستند؟

عواملی که خطر ابتلا به فتق دیسک بین مهره ای را افزایش می دهند عبارتند از:

  • وزن: اضافه وزن منجر به افزایش فشار وارد آمده به دیسک ها می شود.
  • شغل: افرادی که ساعت های طولانی در وضعیت ثابت نشسته قرار می گیرند مثل راننده ها یا کارمندان بانک و شرکت ها.
  • افراد با مشاغل سخت بدنی بیشتر در معرض ابتلا به فتق دیسک بین مهره ای هستند. بلند کردن، کشیدن، خم و راست شدن و یا چرخیدن های مکرر نیز می تواند این خطر را افزایش دهد.
  • ژنتیک: برخی از افراد استعداد ابتلا به فتق دیسک کمر را از والدینشان به ارث می برند.در این افراد معمولا بصورت ژنتیکی قوس ستون فقرات کمری و گردنی کم است و دیسکها تمایل دارند به عقب فتق پیدا کنند.

تشخیص فتق دیسک کمر چگونه است؟

در معاینات استاندارد فیزیوتراپی و پزشکی ، معاینه کننده ستون فقرات  شما را با احتیاط معاینه می کند. او ممکن است از شما بخواهد که به پشت دراز بکشید و پاهای خود را در موقعیت های مختلف تکان بدهید تا فیزیکال تراپیست بتواند عامل درد را تشخیص بدهد. همچنین ممکن است پزشک یا فیزیوتراپیست عصب های شما را نیز از طریق روش های زیر بررسی کند:

  • رفلکس
  • قدرت عضلانی
  • توانایی در راه رفتن
  • توانایی احساس لمس شدن، احساس برخورد جسم نوک تیز و احساس لرزش

در اغلب موارد برای تشخیص فتق دیسک کمر تنها معاینات و سوابق پزشکی برای تشخیص آن کفایت می کند. اما اگر پزشک یا فیزیوتراپیست برای تشخیص وضعیت موجود مشکوک باشد ممکن است آزمون های دیگری را نیز تجویز کند. این آزمون ها می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • تست های تصویر برداری از جمله:
    • تصویربرداری به کمک اشعه ایکس
    • CT اسکن
    • MRI
    • تصویر برداری به کمک ماده حاجب
  • تست های عصبی که ممکن است شامل الکترومیوگرام و اندازه گیری میزان هدایت عصبی باشند. این آزمون ها می توانند به تعیین محل دقیق آسیب عصبی کمک کنند.

درمان دیسک کمر چگونه است؟

عمدتا رعایت نکات پیشگیرانه مانند اجتناب از قرار گرفتن در موقعیت های دردناک و استفاده برنامه ریزی شده از مسکن ها می توانند علائم 9 نفر از هر 10 نفر مبتلا به فتق دیسک بین مهره ای را تسکین دهند.

برخی از داروهای مورد استفاده در درمان دیسک کمر عبارتند از:

  • مسکن های بدون نسخه که معمولا برای تسکین درد های خفیف و متوسط مورد استفاده قرار می گیرند.
  • مسکن های قوی تر: اگر با استفاده از مسکن های بدون نسخه درد شما تسکین پیدا نکرد ممکن است پزشک مسکن های قوی تری را برای شما تجویز کند. خواب آلودگی، تهوع، گیجی و یبوست از جمله عوارض جانبی احتمالی این گونه دارو ها هستند.
  • داروهای مخصوص آسیب های عصبی. این دارو ها نسبت به مسکن های قوی عوارض جانبی کمتری دارند لذا تمایل برای تجویز آنها بیشتر است.
  • شل کننده های عضلانی: اگر شما با اسپاسم عضلانی مواجه باشید، ممکن است پزشک برای شما شل کننده های عضلانی تجویز کند. خواب آلودگی و سرگیجه از عوارض جانبی احتمالی این گونه دارو ها هستند.
  • تزریق کورتیزون: ممکن است پزشک داروی ویژه ای را برای تزریق مستقیم به قسمت اطراف اعصاب نخاعی شما تجویز کند. استفاده از تصویر برداری پزشکی به تزریق کننده کمک می کند که این کار را به روشی ایمن تر انجام دهد. گاهی اوقات ممکن است پزشک یک دوره استروئید خوراکی را به منظور کاهش ورم و التهاب برای شما تجویز کند.
  • ولی بهترین درمان برای عبور از این مشکل استراحت و مراجعه به کلینیک فیزیوتراپی است، چون استفاده تنها از مسکن ها سرپوش گذاشتن روی علت درد است و ممکن است باعث تشدید فتق دیسک شود و کار از کار بگذرد و عمل  جراحی  تنها راه چاره باشد که بالطبع عوارض ناشی از عمل برای بیمار خواهد ماند و ممکن است نتیجه دلخواه به دست نیاید.    

فیزیوتراپیست ها می توانند حرکات و وضعیت هایی را به شما یاد بدهند که شما بتوانید به کمک آنها بدون استفاده از دارو  درد ناشی از فتق دیسک بین مهره های خود را به حداقل برسانید. ممکن است فیزیوتراپیست ها موارد زیر را به شما توصیه کنند:

  • استفاده از گرما و یا سرما
  • آموزش برخی حرکات کششی و انجام مانورهای ماهرانه دستی و تخصصی روی مهره ها
  • درای نیدلینگ (سوزنکاری خشک) برای آزاد کزدن عضلات و عصب های درگیر و کاهش درد و اسپاسم
  • استفاده از نوارهای کینزیوتیپ در مسیر عصب
  • استفاده از امواج اولتراسوند
  • تحریکات الکتریکی
  • استفاده کوتاه مدت از اورتز های حمایتی در گردن و کمر

درمان فتق دیسک کمر به کمک عمل جراحی

تعداد اندکی از افراد مجبور به انجام حمل جراحی فتق دیسک کمر می شوند. ممکن است فیزیوتراپیست بعد از امتحان کردن شش هفته روش های درمانی معمول و جواب نگرفتن به شما پیشنهاد مشاوره با یک جراح ستون فقرات بدهد. علل خصوص اگر موارد زیر به صورت تدریجی در حال بدتر شدن باشند:

  • بی حسی و ضعف
  • اشکال در ایستادن و راه رفتن
  • از دست دادن کنترل مثانه و روده
  • لاغر شدن شدید اندام

در بسیاری از موارد توسط عمل جراحی تنها بخش بیرون زده دیسک کمر خارج می شود. با این حال در مواردی بسیار نادر پزشک مجبور به حذف کامل کل دیسک می شود. در این حالت از لوازم و تجهیزات مخصوصی برای ثابت کردن مهره ها استفاده می شود. در مواردی بسیار نادر ممکن است جراح از دیسک های مصنوعی استفاده کند.در درمان بیمار توسط فیزیکال تراپیست های ماهر حتی الامکان سعی می شود درمان بصورت غیر جراحی و با کمترین عوارض جانبی انجام شود و بیمار با رعایت برخی نکات و انجام دادن برخی تمرینات بصورت مادام العمر  به زندگی عادی خویش به سلامت برگردد. 

تغییر سبک زندگی و درمان های خانگی فتق دیسک کمر

  • از گرما یا سرما استفاده کنید. در ابتدا برای تسکین درد و ورم بخصوص هفته اول می توانید از کیسه های آب سرد استفاده کنید. پس از چند روز برای افزایش احساس آرامش و راحتی با تجویز فیزیکال تراپیست می توانید از کیسه های آب گرم استفاده کنید.
  • استراحت بصورت دراز کشیده . چون استراحت بیش از حد در رختخواب ممکن است به ضعف عضلات منجر شود سعی کنید در طول دوره درمان از انجام فعالیت هایی که درد شما را بدتر می کنند، بپرهیزیدو فقط در صورتیکه درد نداشته باشید اجازه راه رفتن دارید . از استراحت بصورت نشسته پرهیز کنید .

پیشگیری از فتق دیسک کمر چگونه است؟

برای پیشگیری از فتق دیسک بین مهره ها موارد زیر را انجام دهید:

  • ورزش کنید. تقویت عضلات به ثبات و حمایت از ستون فقرات کمک می کند.
  • در وضعیت های خوب بدنی قرار بگیرید (برای نشستن، ایستادن و دراز کشیدن) وضعیت های خوب فشار را بر روی ستون فقرات کم می کنند. حتما به یاد داشته باشید که حالت نشستن خود را تصحیح کنید و در هنگام بلند کردن اجسام از ران ها و پاهای خود کمک بگیرید نه کمرتان.
  • حفظ وزن سالم: اضافه وزن باعث افزایش فشار بر ستون فقرات و افزایش احتمال ابتلا به فتق دیسک کمر می شود.
 

سندرم تونل کارپ CTS


سندروم تونل کارپ

سندروم تونل کارپ 






 نویسنده فیزیکال تراپیست ابوالفضل فقیهی

cts نشانگان مجرای مچ دستی یا سندرم تونل کارپ ( Carpal tunnel syndrome) شایعترین نوروپاتی به دام افتادن عصب می‌باشد که در نتیجه فشردگی عصب میانی در ناحیه مچ دست ایجاد می‌شود. عصب مدین (عصب میانی Median Nerve ) در ناحیه مچ دست از زیر بافت همبندی در قدام مچ دست (لیگامان عرضی مچ یا فلکسور رتیناکولوم )و از روی استخوانهای مچ عبور می‌کنند، اگر به هر دلیلی این فضا تنگ شده باشد به این عصب فشار وارد شده و اختلالات حسی و حرکتی در انگشتان دست بروز می کند که به این بیماری سندرم کارپال تونل گفته می شود. در این فضا (تونل کارپال) هشت تاندون سطحی و عمقی دست و تاندون بلند شست به همراه عصب مدین عبور می کنند . هر عاملی که باعث کاهش اندازه تونل یا افزایش حجم بافتهای داخل تونل شود علائم بیماری را ایجاد می‌کند.

 شیوع این بیماری در خانمهای خانه دار میانسال، کاربران کامپیوتر، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها و مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین بیشتر است .

 

علل بیماری:

 ۱.علل تشریحی : شکستگی‌ها، در رفتگی‌ها، استئوفیت‌های استخوانهای مچ، تومورها، کیست‌ها، سینوویوم تکثیر یافته، آرتروز و...

 ۲.علل التهابی و یا نوروپاتیک : دیابت و الکلیسم (این دو عروق و یا سلولهای پوششی عصب را درگیر می‌سازند)، بارداری و اختلالات تیروئید (با تغییر تعادل مایعات والکترولیتها و ادم احتمالی)

 ۳.علل مکانیکی : حرکات تکراری مچ و انگشتان، ارتعاش (مانند آب میوه گیری یا دریل کاری ) بویژه در کارگران دستی و کاربران کامپیوتر .

 

 

     تظاهرات بالینی: بیمار معمولاً با کرختی(Numbness )، درد، گزگز ( پارستزی ) در محل توزیع عصب مدین (انگشتان شست، اشاره، میانی )مراجعه می‌کند، این علائم اغلب شب‌ها تشدید شده و با حرکات تکراری و قوی دست بدتر می‌شود.در برخی موارد صاف کردن یا تکان دادن دست باعث بهبودی علائم می‌شود. گاه عدم توان انجام حرکات دقیق انگشتان ( مانند سوزن دوزی ) و ضعف حرکتی نیز دیده می‌شود . آتروفی تنار (عضله پایین شست) از علائم قابل مشاهده این اختلال در موارد درگیری شدید و مزمن می‌باشد.

 

 تستهای تشخیصی که توسط فیزیکال تراپیست انجام می گیرد:۱.نشانه تینل (tinel sign) : در این مانور ضربات ملایم روی عصب مدین بر سطح مچ زده می‌شود.اگر این مانور علائم درد تیر کشنده و سوزشی ایجاد کرد یعنی تست مثبت است. ۲. آزمایش فالن (Phalen Test) : بیمار ساعدش را بطور افقی در هوا نگه داشته یا از پشت دو دست را به هم می‌چسباند بگونه‌ای که مچ در فلکسیون(خم شدن) کامل قرار گیرد، این وضعیت را ۶۰ثانیه نگه می‌دارد اگر کرختی و پارستزی ایجاد شد تست مثبت است. تشخیص قطعی با انجام مطالعات الکترودیاگنوستیک(EMG) و مطالعات هدایت عصبی اندام‌های فوقانی می‌باشد که در این بیماران تأخیر هدایتی حسی و حرکتی اعصاب مدین در ناحیه مچ دست وجود دارد . درمان: این سندرم بسته به شدت درگیری عصب شامل ۳ مرحلهٔ اولیه، متوسط و نهایی می‌باشد .۱.مرحله اولیه یا حاد سندرم : ۳ تا ۴ ماه اول که فرد در فاز حاد مراجعه می‌کند. این مرحله بهترین زمان برای درمان نگهدارنده ( کنسرواتیو ) و فیزیوتراپی است که شامل : ۱. آتل بندی ( Splinting) در وضعیت نوترال ( بدون زاویه مچ) یا اکستانسیون جزئی ۲.اغلب داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ( مانند آسپرین، بروفن و...)برای کاهش ادم و التهاب اطراف عصب و درد تجویز می‌شود .اقدام تهاجمی تر تزریق کورتیکواستروئید به درون تونل کارپ است . بعد از تزریق، ۳تا۴ هفته دست در آتل مچی بصورت تمام وقت و سپس به مدت ۳تا۸ هفته دیگر فقط بصورت شبانه می‌ماند. ۳. حرکات فیزیوتراپی و تمرینات ورزشیTendon.gliding.exe ( برای درمان کنسرواتیو یا بعد از عمل جراحی ) و درای نیدلینگ(سوزن کاری خشک) عضلات که توسط فیزیوتراپیست انجام می گیرد . ۴.ارزیابی وضعیتی مربوط به محیط کار و تغییراتی در محیط کار در صورت لزوم اقدامات درمانی فوق در بیش از نیمی از موارد می‌تواند باعث تخفیف علائم شود. مصرف ویتامین ب ۶ نیز ممکن است مفید باشد .۲.مرحله میانی سندرم: بیماران این گروه اغلب کرختی و پارستزی را گزارش می‌کنند و کاندید عمل جراحی دکامپرشن (برداشتن فشار عصب با برش تاندون فلکسور)هستند. در این مرحله هنوز آسیب عصب دائمی نشده‌است و احتمال زیادی وجود دارد که فیزیوتراپی مفید واقع شود . ۳.مرحله نهایی یا شدید سندرم: این گروه اغلب علائم طولانی مدت دارند، به دلیل آسیب دایمی عصب حتی بعد از برداشتن فشار ممکن است برای همیشه آسیب حسی و ضعف عضلات تنار باقی بماند. جراحی ( Surgery ) : وقتی اقدامات غیر جراحی در کاهش علائم سودمند واقع نشدند ( کمتر از نیمی از بیماران ) جراحی برای برداشتن فشار از عصب تجویز می‌شود. هدف جراحی افزایش ابعاد تونل کارپال بوسیله آزاد سازی لیگامان عرضی مچ و فاسیای اکستانسور آن می‌باشد که فیلم شماتیک آن را در منوی فیلم های آموزشی سایت می توانید مشاهده بفرمایید . جراحی تا 50% موفقیت آمیز است اما بهبود کامل چند ماه طول می‌کشد. امروزه جراحی به روش آندوسکوپیک نیز صورت می‌گیرد .